Τετάρτη, 11 Σεπτεμβρίου 2013

Οι θετικές επιδράσεις της Αλόης για τον ιό του έρπη των γεννητικών οργάνων


Ο Έρπης των γεννητικών οργάνων είναι ένα κοινό σεξουαλικά μεταδιδόμενο νόσημα που προκαλείται από τον ιό του έρπητα και χαρακτηρίζεται από επώδυνες γεμάτες με υγρό φυσαλίδες ή κοκκινίλες στην περιοχή των γεννητικών οργάνων. Δεν υπάρχει θεραπεία για τον έρπητα των γεννητικών οργάνων και η θεραπεία επικεντρώνεται κυρίως στην ανακούφιση και την πρόληψη των συμπτωμάτων. Οι δικές μας φροντίδες και δραστηριότητες που μπορούν να βοηθήσουν στη διαχείριση των συμπτωμάτων του έρπητα των γεννητικών οργάνων περιλαμβάνουν μείωση του στρες, υγιεινή διατροφή και χρήση συμπληρωμάτων, όπως η αλόη.

Ωστόσο, εργαστηριακές μελέτες σε δοκιμαστικούς σωλήνες έχουν δείξει ότι η αλόη περιέχει ουσίες που ονομάζονται πολυσακχαρίτες, όπως η ακεμαννάνη, που μπορεί να έχουν αντι-φλεγμονώδη, αντιμικροβιακές και άνοσο-διεγερτικές ιδιότητες. Άλλα συστατικά της αλόης που μπορεί να συνεισφέρουν ευεργετικά αποτελέσματα, επί του δέρματος περιλαμβάνουν αμινοξέα, τα οποία βοηθούν στην ανάπτυξη και την αναδόμιση των ιστών του σώματος, καθώς και ο ψευδάργυρος και τα αντιοξειδωτικά βιταμίνη C και βιταμίνη Ε.
Με την κοπή των φύλλων του φυτού, το οποίο μπορούμε να το έχουμε ως φυτό εσωτερικού χώρου, έχουμε την δυνατότητα να παίρνουμε και να εφαρμόζουμε το τζελ που βγαίνει από το φύλλο. Η Αλόη είναι επίσης διαθέσιμη στο εμπόριο ως μια γέλη, αλοιφή, κρέμα ή λοσιόν. Μπορεί συνήθως να εφαρμόζεται στο δέρμα όσο συχνά χρειάζεται. Η Aloe κρέμα έχει δοκιμαστεί σε εφαρμογή τριών φορών την ημέρα για τον έρπητα των γεννητικών οργάνων.

Προκαταρκτική έρευνα έχει δείξει, ότι η εφαρμογή τοπικά της αλόης μπορεί να έχει οφέλη στη διαχείριση του ιου του έρπητα των γεννητικών οργάνων. Μια μελέτη που δημοσιεύτηκε στο " Journal of Dermatological Treatment" το 1997, χρησιμοποιώντας κρέμα αλόης, σε ανθρώπους στα πρώτα στάδια του έρπητα των γεννητικών οργάνων, έδειξε ότι η Αλόη μείωσε το χρόνο επούλωσης των φυσαλίδων των γεννητικών οργάνων που προέρχονταν από τον έρπητα, καθώς και την φαγούρα. Επίσης, οι περισσότεροι άνθρωποι σε αυτή τη μελέτη δεν έχουν παρουσιάσει υποτροπές ακόμη και 15 μήνες μετά τη διακοπή της θεραπείας με αλόη.

Δευτέρα, 22 Απριλίου 2013

Σε έξαρση η ψωρίαση, λόγω του άγχους και της κατάθλιψης που φέρνει η σημερινή οικονομική κρίση




Όπως καταγράφεται σε μελέτη του IATΡΙΚΟΥ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟΥ, τους τελευταίους μήνες έχουν αυξηθεί τα περιστατικά με ψωρίαση κατά 32%.

                                    

Η σημερινή πίεση και το καθημερινό άγχος έχει επιβαρύνει πάρα πολύ τους ασθενείς με ψωρίαση. Σε πολλές περιπτώσεις η ψωρίαση εκδηλώνεται μετά από καταστάσεις έντονου άγχους. Η υπερβολική ψυχολογική πίεση που οφείλεται κατά βάση στην οικονομική πίεση των ημερών μας, έχουν πυροδοτήσει την εκδήλωση ψωρίασης και έχουν αυξήσει τα περιστατικά υποτροπών.
Επιπλέον, η ίδια η παθολογική κατάσταση προκαλεί ψυχολογική πίεση, καθώς το δέρμα παίζει ουσιαστικό ρόλο στις διαπροσωπικές σχέσεις. Οι ορατές βλάβες, ιδιαίτερα στα χέρια και το πρόσωπο, μπορούν να βλάψουν την εικόνα που έχει ένα άτομο για τον εαυτό του και να το οδηγήσουν στο άγχος και την κατάθλιψη. Τότε ξεκινά ένας φαύλος κύκλος, καθώς η ψυχολογική πίεση μπορεί με τη σειρά της να προκαλέσει εξάρσεις της ασθένειας.
Η πρώτη αναφορά της ψωρίασης γίνεται από τον Ιπποκράτη, που χρησιμοποίησε τον όρο ψώρα και λέπρα, για περιπτώσεις που θεωρούνται και αναγνωρίζονται σαν ψωρίαση.
H συχνότητα στο γενικό πληθυσμό είναι 1-3%. Στην Ελλάδα έχουμε περίπου διακόσιες πενήντα χιλιάδες ανθρώπους, περίπου, που πάσχουν από ψωρίαση και αντιμετωπίζουν μια σειρά από προβλήματα. Κυρίαρχο πρόβλημα είναι το γεγονός ότι οι περισσότεροι δεν γνωρίζουν ότι η ψωρίαση δεν είναι μεταδοτική με αποτέλεσμα οι πάσχοντες να υφίστανται σημαντική ψυχοκοινωνική επιβάρυνση. Περισσότερες από 7.000.000 και σε όλο τον κόσμο πάνω από 120.000.000. Η συχνότητά της είναι ίση μεταξύ των δύο φύλων.
Οι διακυμάνσεις αποδίδονται σε φυλετικούς, περιβαλλοντικούς και γεωγραφικούς παράγοντες. Από πλευράς κληρονομικότητας φαίνεται ότι, από τις σχετικές μελέτες, πρέπει να δεχθούμε ότι αυτή υφίσταται και αφορά περισσότερα από ένα γονίδια. Περιβαλλοντολογικοί παράγοντες μπορεί να ξυπνούν και διεγείρουν την εμφάνιση ή υποτροπή του νοσήματος στους ψωριασικούς.
 Σ' αυτούς συγκαταλέγονται: οι λοιμώξεις, το στρες, φάρμακα, κλιματολογικοί παράγοντες, τραυματισμοί. Η ψωρίαση, εκτός του δέρματος, μπορεί να προσβάλλει και το αρθριτικό σύστημα. Στην περίπτωση αυτή, εφόσον εκδηλωθεί σε βαριά μορφή, μπορεί να προκαλέσει λειτουργικές και ανατομικές, των πασχουσών αρθρώσεων, όπως και η ρευματοειδής αρθρίτιδα.
Πρωτοεμφανίζεται συνήθως μεταξύ 18 έως 25 ετών, αν και μπορεί να παρουσιασθεί σε οποιαδήποτε ηλικία. Στατιστικά, πάντως, η εμφάνιση κάτω από την ηλικία των 10 ετών είναι εξαιρετικά σπάνια.
Η ΨΩΡΙΑΣΗ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΔΕΡΜΑΤΙΚΗ ΠΑΘΗΣΗ ΜΕ ΑΥΤΟΑΝΟΣΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΠΟΥ ΠΡΟΣΒΑΛΕΙ ΤΑ ΕΜΦΑΝΗ ΣΗΜΕΙΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΟΠΩΣ ΧΕΡΙΑ, ΠΡΟΣΩΠΟ ΚΑΘΩΣ ΕΠΙΣΗΣ ΚΑΙ ΕΥΑΙΣΘΗΤΕΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΟΠΩΣ ΤΑ ΓΕΝΝΗΤΙΚΑ ΟΡΓΑΝΑ.
Είναι μια χρόνια φλεγμονώδης δερματοπάθεια που δεν οφείλεται σε κάποιο μικρόβιο κι επομένως δεν είναι μεταδοτική. Χαρακτηρίζεται κυρίως απο ερυθηματώδεις πλάκες που καλύπτονται από αργυρόχροα λέπια.
Στις περισσότερες περιπτώσεις η νόσος εξελίσσεται με εναλλαγή εξάρσεων και υφέσεων. Εμφανίζεται όταν τα κύτταρα στην εξωτερική στοιβάδα του δέρματος αναπαράγονται πιο γρήγορα από το κανονικό και συσσωρεύονται στην επιφάνεια του δέρματος.
Τα νέα κύτταρα, μη βρίσκοντας χώρο, επικάθονται το ένα στο άλλο, δημιουργώντας κηλίδες στο δέρμα, χρώματος κόκκινου σκεπασμένου από λεπτές πλάκες λεπιδώδους υφής, χρώματος ασημί ή λευκού. Το ερύθημα από μόνο του δεν είναι κνηφώδες, αλλά η πληγείσα περιοχή μπορεί να ματώνει, αν ξύνεται.
Τα περισσότερα περιστατικά, περίπου 80% είναι ήπιας-μέτριας μορφής.
Η ψωρίαση συνοδεύεται τακτικά και από άλλες ασθένειες ύποπτες για το ανοσοποιητικό τους χαρακτήρα όπως διαβήτης, άσθμα, βρογχίτιδα, ρευματοειδής αρθρίτιδα
Επιδεινώνεται από το έντονο ψυχολογικό στρες, από τις χαμηλές θερμοκρασίες (χειμώνας), από την υψηλή κατανάλωση αλκοόλ και άλλες αιτίες. Αντίθετα, το καλοκαίρι γενικά βελτιώνεται με την ηλιοθεραπεία και την αυξημένη θερμοκρασία του περιβάλλοντος, αν και το 10% των ασθενών επιδεινώνεται με την ηλιοθεραπεία.  
Επίσης, κάνει τακτικά «παρέα» με την κατάθλιψη λόγω του ότι η «απωθητική» εμφάνισή της νόσου οδηγεί τους ασθενείς σε κοινωνικό περιορισμό. Πέρα όμως από αυτό είναι δυνατόν η ίδια η διαταραχή της ψωρίασης να φτάσει σε εγκεφαλικές δυσλειτουργίες που έχουν σαν αποτέλεσμα την κατάθλιψη.
Οι κλινικοί τύποι που εμφανίζονται στην ψωρίαση εκφράζονται με την παρακάτω ορολογία:
• Σταγονοειδής
• Γενικευμένη
• Νομισματοειδής
• Γυροειδής
• Γεωγραφική Ανάστροφη
• Γυροειδής
• Ερυθροθερμική
• θυλακική
• Φλυκταινώδης (Παλαμών - πελμάτων)
• Δακτυλοειδής και Γενικευμένη του Vom Zumbuch
Επίσης, αναλόγως με τον εντοπισμό της, διακρίνονται επί μέρους τύποι π.χ. ψωρίαση τριχωτού κεφαλής, ονύχων κ.α.
Μέχρι σήμερα δεν υπάρχει ριζική αντιμετώπιση της νόσου, υπάρχουν όμως διάφορες θεραπείες που μπορούν να βελτιώσουν πολύ την κατάσταση.
 Υπάρχουν 3 διαφορετικές κατηγορίες θεραπειών για την ψωρίαση:
ü  τοπική (τοπικά κορτικοστεροειδή, καλσιποτριόλη, μαλακτικά),
ü  φωτοθεραπεία ( PUVA,UVA),  
üφωτοδυναμική θεραπεία,και συστηματική θεραπεία (κυκλοσπορίνη,μεθοτρεξάτη, ασιτρετίνη, κτλ).
Η έρευνα των τελευταίων ετών οδήγησε στη δημιουργία των βιολογικών θεραπειών για τη μορφή της ψωρίασης κατά πλάκας.
Υπάρχουν 2 κατηγορίες βιολογικών φαρμάκων:
1. Αυτές που στοχεύουν στα Τ-λεμφοκύτταρα ( efalizumab) και
2. Αυτές που στοχεύουν στις πρωτείνες (κυτοκίνες) που απελευθερώνονται από τα Τ-λεμφοκύτταρα (etanercept,infliximab).
Τέλος, έχει καταγραφεί ως αρνητικό, η έλλειψη στη διατροφική μας αλυσίδα σημαντικών λιπαρών αρωματικών οξέων και φυτικών ινών, το άγχος, ορμονικές διαταραχές και ενδεχόμενο ηλιακό ερύθημα.
Πολύ σημαντικό ρόλο, παίζει η διατροφή μας, ώστε να αποβάλουμε τις τοξίνες μέσω των φυσιολογικών οδών και όχι μέσω του δέρματος.
 Έτσι προτείνονται διατροφικές συνήθειες που έχουν καταγραφεί στα θετικά της αντιμετώπισης, όπως ψάρια πλούσια σε ωμέγα 3 λιπαρά και Εpa π.χ. σκουμπρί, σολομός, σαρδέλα, γαύρος κ.λ.π. καθώς επίσης και πρωτεϊνούχα σκευάσματα όπως φασόλια.
Πολλές φορές, άτομα με πρόβλημα ψωρίασης, έχουν δυσκολία στην απορρόφηση πρωτεϊνών και έτσι βάζουν σε δυσκολία τον εντερικό σωλήνα. Στο σημείο αυτό αξίζει να σημειωθεί ότι οι φυτικές πρωτεΐνες απορροφώνται πιο εύκολα από τις ζωικές. Πρέπει να προτιμώνται
  • τα φρέσκα φρούτα και
  • τα λαχανικά.
Επίσης πρέπει να αποφεύγονται τρόφιμα όπως
  • τα λευκά σιτηρά
  • το κόκκινο κρέας,
  • τα γαλακτοκομικά προϊόντα
  • τα πουλερικά,
  • τα λιπαρά προϊόντα,
  • τα τρόφιμα που είναι πλούσια σε ζάχαρη,
  • τα γλυκά,
  • το αλκοόλ,
  • ο καφές.
Βιβλιογραφικές αναφορές:
SchonN Engl J Med, 2005; GreavesN Engl J Med, 1995.
Sampogna, Br J dermatol, 2004.
Mallbris et a., J Invest Dermatol, 2005.

Πέμπτη, 7 Μαρτίου 2013

ΤΑ ΠΡΟΒΙΟΤΙΚΑ ΚΑΙ Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΟΥΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΜΑΣ


Υπάρχουν ενδείξεις ότι τα προβιοτικά, μπορούν να:
  • Βελτιώσουν τη λειτουργία του εντέρου σε περίπτωση δυσκοιλιότητας.
  • Ανακουφίσουν από τις διάρροιες λόγω ίωσης (γαστρεντερίτιδας), αντιβίωσης ή ταξιδιού.
  • Μειώσουν τα συμπτώματα του συνδρόμου ευερέθιστου εντέρου και των φλεγμονωδών νόσων του εντέρου.
  • Ενισχύσουν την άμυνα του οργανισμού.
  • Προφυλάξουν από ουρολοιμώξεις.
  • Συμβάλλουν στη μείωση του κινδύνου κολπικών λοιμώξεων.
  • Βοηθήσουν στην ανακούφιση των συμπτωμάτων της δυσανεξίας στη λακτόζη.
  • Βελτιώσουν μερικούς τύπους εκζεμάτων στα βρέφη και στα παιδιά.
 Η εντερική μικροχλωρίδα μπορεί να διαταραχθεί από πολλούς παράγοντες, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγονται η ηλικία, η χρήση φαρμάκων, το στρες και η διατροφή.Οποιαδήποτε μεταβολή στη σύσταση της εντερικής μικροχλωρίδας διαταράσσει την ομαλή λειτουργία του γαστρεντερικού και μπορεί να προκαλέσει συμπτώματα ή παθήσεις, όπως είναι η δυσκοιλιότητα, η διάρροια (π.χ. λόγω χρήσης αντιβιοτικών), οι φλεγμονώδεις νόσοι του εντέρου, οι συστηματικές χρόνιες λοιμώξεις από μύκητες ή μπορεί ακόμη να οδηγήσει στην εκδήλωση ατοπικού εκζέματος στα παιδιά.
Για όλες τις παραπάνω περιπτώσεις, υπάρχουν ενδείξεις ότι, η λήψη του κατάλληλου προβιοτικού συμπληρώματος μπορεί να συμβάλλει στην εξισορρόπηση της εντερικής μικροχλωρίδας και να αποδειχθεί ωφέλιμη έως ευεργετική.

Κριτήρια επιλογής του κατάλληλου προβιοτικού συμπληρώματος
  • Να έχει ειδική δράση για το πρόβλημα που έχω.
  • Να έχει αποδεδειγμένη δράση.
  • Να απελευθερώνει όλη του τη δράση στο έντερο με την ελάχιστη απώλεια συστατικών στο στομάχι.
  • Να παράγεται από μια αξιόπιστη εταιρία που μπορεί να δώσει εγγυήσεις.


Τετάρτη, 6 Φεβρουαρίου 2013

Κρυολόγημα ή γρίπη; Τι πρέπει να κάνουμε; Γιατί δεν πρέπει να δίνουμε ασπιρίνη στα παιδιά με γρίπη


Το κοινό κρυολόγημα είναι η πιο συχνή λοίμωξη του αναπνευστικού συστήματος του ανθρώπου και μαζί με τη γρίπη αποτελούν την πρώτη αιτία νοσηρότητας στον δυτικό κόσμο.
Παρότι όλα τα κρυολογήματα συχνά τα αναφέρουμε ως γρίπη, η αλήθεια είναι ότι το κοινό κρυολόγημα και η γρίπη είναι διαφορετικές νόσοι.
Το κοινό κρυολόγημα οφείλεται σε περισσότερους από 200 ιούς και μπορεί να προσβάλει το ίδιο άτομο δυο- τρεις φορές ετησίως.
Εμφανίζεται με τη μορφή μικροεπιδημιών κυρίως κατά τους χειμερινούς μήνες επειδή μεταδίδεται πολύ εύκολα, τόσο με τα σταγονίδια που παράγονται με τον βήχα όσο και με τα χέρια.



Τα συμπτώματα δεν είναι βαριά, είναι όμως βασανιστικά για τις ημέρες που διαρκεί το κρυολόγημα και διαφέρουν από άτομο σε άτομο.
Συνήθως περιλαμβάνουν πονόλαιμο την πρώτη ημέρα, ρινική συμφόρηση, καταρροή και φτερνίσματα από τη δεύτερη ημέρα και ακολουθεί αργότερα ο βήχας, ενώ συνοδεύονται από πονοκέφαλο και κακουχία.
 
Πυρετός στους ενηλίκους σπάνια εμφανίζεται, ενώ είναι συχνότερος στα παιδιά. Τα συμπτώματα διαρκούν συνήθως τρεις έως επτά ημέρες, ενώ ο βήχας μπορεί να επιμείνει για περισσότερο.
Η γρίπη οφείλεται στους ιούς της γρίπης Α και Β. Εμφανίζεται με τη μορφή σποραδικών κρουσμάτων και μικροεπιδημιών. 
Κάθε δέκα- δεκαπέντε έτη εμφανίζεται με τη μορφή πανδημίας και προσβάλλει μεγάλο τμήμα του γενικού πληθυσμού.
Τα συμπτώματα έχουν οξεία έναρξη με απότομη εισβολή πυρετού, κεφαλαλγίας, μυαλγιών, κακουχίας.
Αυτά τα γενικά συμπτώματα συνήθως συνοδεύονται από ρινική συμφόρηση, πονόλαιμο και βήχα. 
Η γρίπη στην πλειονότητα των περιπτώσεων είναι καλοήθης πάθηση που αυτοϊάται.
Σπάνια, μπορεί να εμφανιστούν επιπλοκές κυρίως από το αναπνευστικό σύστημα (πνευμονία, βρογχίτιδα).
Το κοινό κρυολόγημα και η γρίπη δεν έχουν αιτιολογική θεραπεία.
Χορηγείται αγωγή για την ανακούφιση των συμπτωμάτων. Για την πρόληψη της γρίπης υπάρχει εμβόλιο που είναι αποτελεσματικό στο 75% των περιπτώσεων.
 
Πως θα καταλάβω ότι έχω γρίπη
Στο Βόρειο Ημισφαίριο η περίοδος που εμφανίζεται η γρίπη είναι από το Νοέμβριο μέχρι τον Απρίλιο (χωρίς να σημαίνει ότι το καλοκαίρι δε συμβαίνει η γρίπη). Αιφνίδια έναρξη πυρετού, μυαλγιών και συμπτωματολογίας από το αναπνευστικό μπορεί να σημαίνουν γρίπη. 
Παρά ταύτα και άλλα νοσήματα του αναπνευστικού που οφείλονται σε ιούς ή βακτήρια μπορεί να προκαλέσουν παρόμοια συμπτωματολογία.
Επειδή τα συμπτώματα της γρίπης είναι πολύ γενικά (είναι κοινά δηλαδή και με άλλα νοσήματα ) είναι αδύνατο να γίνει η διάγνωση της γρίπης με βάση μόνο αυτά.
 Σε περιόδους επιδημίας, η διάγνωση είναι πιο εύκολη. Ειδικές εξετάσεις αίματος για τον ιό υπάρχουν, αλλά σπάνια χρησιμοποιούνται στην καθημερινή ιατρική πρακτική.

Τι θα κάνω αν έχω γρίπη

Απλά η γρίπη συνήθως απαιτεί:
  • Ανάπαυση
  • Λήψη άφθονης ποσότητας υγρών (χυμοί)
  • Αποφυγή αλκοόλ και καπνού
  • Φάρμακα για ανακούφιση των συμπτωμάτων (παυσίπονα και αντιπυρετικά)
  • Τα αντιβιοτικά στη γρίπη δε βοηθούν (όπως και σε όλες τις ιώσεις). Ο γιατρός μπορεί να συνταγογραφήσει αντιβίωση, αν υποψιάζεται βακτηριακή επιπλοκή (π.χ. πνευμονία). 
Όχι ασπιρίνη σε παιδιά και εφήβους με γρίπη
Η ασπιρίνη στα παιδιά και στους εφήβους με γρίπη (και άλλες ιώσεις), σχετίζεται με την εμφάνιση της σπάνιας αλλά θανατηφόρας κατάστασης που ονομάζεται σύνδρομο του Reye και δεν πρέπει να δίδεται.
 Η χορήγηση στους μικρούς ασθενείς υγρών, αντιπυρετικών με παρακεταμόλη (Depon, Panadol, Apotel), τα συχνά μπάνια αρκούν συνήθως να ελέγξουν

Επιμέλεια: Aλέξανδρος Γιανιδης Ιατρός Παθολόγος

ΥΓ

ΣΥΝΔΥΑΖΟΝΤΑΣ  ΧΥΜΟ ΑΛΟΕ ΒΕΡΑ ,ΜΕΛΙ η ΡΟΔΑΚΙΝΟ  & ΜΕ COLOSTRUM (EXEI ΑΠΟΔΕΙΧΤΕΙ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ 3 ΦΟΡΕΣ ΠΙΟ ΔΥΝΑΤΟ ΑΠΟ ΤΟ ΕΜΒΟΛΙΟ ΤΗΣ ΓΡΙΠΗΣ),ΕΧΟΥΜΕ ΓΡΗΓΟΡΑ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ.
ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΘΕΙ  ΚΑΙ ΑΠΟ ΜΙΚΡΑ ΠΑΙΔΙΑ.
ΣΥΝΗΘΩΣ ΜΙΑ ΑΥΞΗΜΕΝΗ ΔΟΣΗ ΑΛΟΗΣ η COLOSTRUM{2ΔΙΣΚΙΑ 3 ΦΟΡΕΣ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ )ΜΑΣ ΑΝΕΒΑΖΕΙ ΠΙΟ ΓΡΗΓΟΡΑ ΤΟ ΑΝΟΣΟΠΟΙΗΤΙΚΟ ΜΑΣ .

Στην υγεία σας

Τετάρτη, 23 Ιανουαρίου 2013

ΑΥΤΟΑΝΟΣΑ ΝΟΣΗΜΑΤΑ


ΤΙ ΕΙΝΑΙ

Το ανοσοποιητικό σύστημα είναι ένα πολύπλοκο δίκτυο από κύτταρα και συστατικά κυττάρων (που ονομάζονται μόρια). Ο φυσιολογικός ρόλος του ανοσοποιητικού συστήματος είναι να προστατεύει τον οργανισμό και να αντιμετωπίζει τις λοιμώξεις που προκαλούνται από βακτήρια, ιούς και άλλα μικρόβια που εισβάλλουν στο σώμα. Όταν κάποιος πάσχει από ένα αυτοάνοσα νόσημα, το ανοσοποιητικό του σύστημα λανθασμένα επιτίθεται εναντίον του ίδιου του σώματός του, στοχεύοντας τα κύτταρα, τους ιστούς και τα όργανά του. Η συσσώρευση κυττάρων και μορίων του ανοσοποιητικού συστήματος σ' ένα σημείο του σώματος που δέχεται επίθεση, είτε φυσιολογικά στα πλαίσια λοίμωξης, είτε "λανθασμένα" σε ένα αυτοάνοσα νόσημα αναφέρεται ευρέως ως φλεγμονή.
Υπάρχουν πολλά και διαφορετικά αυτοάνοσα νοσήματα, καθένα από τα οποία μπορεί να προσβάλλει τον οργανισμό με διαφορετικούς τρόπους. Για παράδειγμα, η αυτοάνοση αντίδραση στρέφεται εναντίον του εγκεφάλου στη Σκλήρυνση κατά Πλάκας και εναντίον του εντέρου στη νόσο του Crohn. Σε άλλα αυτοάνοσα νοσήματα, όπως ο Συστηματικός Ερυθηματώδης Λύκος, οι ιστοί και τα όργανα που προσβάλλονται μπορεί να διαφέρουν από ασθενή σε ασθενή, όλοι όμως πάσχουν από την ίδια νόσο. Ένας ασθενής με "Λύκο" μπορεί να έχει προσβολή του δέρματος και των αρθρώσεων, ενώ κάποιος άλλος (να έχει προσβολή) του δέρματος, των νεφρών και των πνευμόνων. Τέλος, η βλάβη που προκαλείται από το ανοσοποιητικό σύστημα σε ορισμένους ιστούς μπορεί να είναι μόνιμη, όπως συμβαίνει με την καταστροφή των κυττάρων του παγκρέατος που παράγουν ινσουλίνη στο Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου Ι ή παροδική.

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ ΑΥΤΟΑΝΟΣΩΝ

Νευρικό Σύστημα
  • Σκλήρυνση κατά Πλάκας
  • Βαριά Μυασθένεια
  • Αυτοάνοσες Νευροπάθειες
  • Σύνδρομό Guillain-Barré
Αιμα
  • Αυτοάνοση Αιμολυτική Αναιμία
  • Κακοήθης Αναιμία
  • Αυτοάνοση Θρομβοκυτταροπενία
Αιμοφόρα Αγγεία
  • Κροταφική Αρτηρίτιδα
  • Αντιφωσφολιπιδικό Σύνδρομο
  • Αγγειίτιδες όπως η Κοκκιωμάτωση Wegener
  • Νόσος του Αδαμαντιάδη Behçet.
Ενδοκρινείς Αδένες
  • Σακχαρώδης Διαβήτης Τύπου Ι
  • Θυρεοειδίτιδα του Hashimoto
  • Αυτοάνοση ωοθηκίτιδα και ορχίτιδα
  • Αυτοάνοση νόσος των επινεφριδίων αδένων.
Γαστρεντερικό Σύστημα
  • Νόσος του Crohn
  • Ελκώδης Κολίτιδα
  • Πρωτοπαθής Χολική Κίρρωση
  • Αυτοάνοση Ηπατίτιδα.
Δέρμα
  • Λεύκη
  • Ψωρίαση
  • Ερπητοειδής Δερματίτιδα
  • Πέμφιγα + πεμφιγοειδές
Πολλών Οργάνων (περιλαμβανομένου και του μυοσκελετικού συστήματος, δηλαδή μύες, αρθρώσεις, τένοντες κ.α.)
  • Αγκυλοποιητική Σπονδυλίτιδα
  • Ρευματοειδής αρθρίτιδα
  • Συστηματικός Ερυθηματώδης Λύκος
  • Σκληρόδερμα
  • Πολυμυοσίτιδα
  • Δερματομυοσίτιδα
  • Σύνδρομο Sjogren.

Ρευματοειδής Αρθρίτιδα
Στη Ρευματοειδή αρθρίτιδα, στόχος του ανοσοποιητικού συστήματος είναι ο αρθρικός υμένας (ο υμένας που καλύπτει τις αρθρώσεις). Η φλεγμονή του αρθρικού υμένα είναι συνήθως συμμετρική (συμβαίνει και στις δύο πλευρές του σώματος) και προκαλεί πόνο, πρήξιμο και δυσκαμψία των αρθρώσεων Αυτά τα χαρακτηριστικά ξεχωρίζουν τη Ρευματοειδή αρθρίτιδα από την Οστεοαρθρίτιδα, που είναι μια πιο κοινή εκφυλιστική αρθρίτιδα. Οι διαθέσιμες σήμερα θεραπευτικές αγωγές, εστιάζονται στη μείωση της φλεγμονής των αρθρώσεων με αντιφλεγμονώδη και ανοσοκατασταλτικά φάρμακα. Μερικές φορές, το ανοσοποιητικό σύστημα μπορεί επίσης να προσβάλλει τους πνεύμονες, τα αγγεία ή τα μάτια. Συχνά, οι ασθενείς μπορεί να αναπτύσσουν συμπτώματα άλλων αυτοάνοσων νοσημάτων, όπως του συνδρόμου Sjogren. Η Ρευματοειδής αρθρίτιδα είναι μία από τις πιο συχνές αυτοάνοσες νόσους, προσβάλλοντας 1 στους 100 ανθρώπους στις Ηνωμένες Πολιτείες. Μέχρι σήμερα, δεν φαίνεται οι λοιμογόνοι παράγοντες να αποτελούν αιτία της νόσου.
Σκλήρυνση κατά Πλάκας
Η Σκλήρυνση κατά Πλάκας είναι μια νόσος στην οποία το ανοσοποιητικό σύστημα προσβάλλει το Κεντρικό Νευρικό Σύστημα. Πολύ συχνά, η βλάβη στο ΚΝΣ συμβαίνει κατά περιόδους επιτρέποντας έτσι στον ασθενή να ζήσει μια σχετικά φυσιολογική ζωή. Στο άλλο άκρο, τα συμπτώματα μπορεί να γίνουν συνεχή, με αποτέλεσμα μια προοδευτικά επιδεινούμενη νόσο, με πιθανή τύφλωση, παράλυση και πρόωρο θάνατο. Κάποια φάρμακα, όπως η ιντερφερόνη βήτα, είναι χρήσιμα σε ασθενείς με την υποτροπιάζουσα μορφή της Σκλήρυνσης κατά Πλάκας. Στα νεαρά άτομα, η Σκλήρυνση κατά Πλάκας, είναι η πιο συχνή νόσος του νευρικού συστήματος που προκαλεί αναπηρία. Η Σκλήρυνση κατά Πλάκας, προσβάλλει 1 στους 700 ανθρώπους στις Ηνωμένες Πολιτείες. Οι ερευνητές συνεχίζουν την προσπάθεια ανακάλυψης των αιτιών της νόσου.
Σακχαρώδης Διαβήτης Τύπου Ι
Ο Σακχαρώδης Διαβήτης Τύπου Ι αναπτύσσεται λόγω της αυτοάνοσης καταστροφής των κυττάρων του παγκρέατος που παράγουν ινσουλίνη. Η ινσουλίνη είναι απαραίτητη για την διατήρηση του σακχάρου του αίματος (γλυκόζη) σε φυσιολογικά επίπεδα. Τα υψηλά επίπεδα γλυκόζης ευθύνονται για τα συμπτώματα και τις επιπλοκές της νόσου. Ωστόσο, τα περισσότερα κύτταρα που παράγουν ινσουλίνη καταστρέφονται πριν ο ασθενής αναπτύξει τα συμπτώματα του διαβήτη. Στα συμπτώματα αυτά περιλαμβάνονται η κόπωση, η συχνοουρία, η πολυδιψία και πιθανώς η αιφνίδια σύγχυση.
Ο Διαβήτης τύπου Ι συνήθως διαγιγνώσκετε πριν την ηλικία των 30 ετών και μπορεί να διαγνωστεί ακόμη και τον πρώτο μήνα της ζωής. Μαζί με τον Διαβήτη τύπου ΙΙ, (που δεν θεωρείται αυτοάνοσο νόσημα), ο σακχαρώδης διαβήτης είναι η κύρια αιτία νεφρικής ανεπάρκειας, απώλειας της όρασης και ακρωτηριασμού των ποδιών. Η στενή παρακολούθηση των επιπέδων του σακχάρου μειώνει την συχνότητα με την οποία συμβαίνουν οι παραπάνω επιπλοκές. Υπάρχει γενετική προδιάθεση για το Διαβήτη τύπου Ι, που εμφανίζεται σε 1 στους 800 ανθρώπους στις Ηνωμένες Πολιτείες. Από τα άτομα που έχουν κάποιο στενό συγγενή με Διαβήτη τύπου Ι, μπορούν να αναγνωριστούν αυτοί με υψηλό κίνδυνο να αναπτύξουν τη νόσο. Γίνονται προσπάθειες για την ανεύρεση μεθόδων πρόληψης για τα μέλη οικογενειών με αυξημένο κίνδυνο.
Φλεγμονώδεις Παθήσεις τον Εντέρου
Αυτός ο ιατρικός όρος χρησιμοποιείται για τη νόσο του Crohn και την Ελκώδη Κολίτιδα, δυο παθήσεις στις οποίες το ανοσοποιητικό σύστημα προσβάλλει το έντερο. Οι ασθενείς μπορεί να έχουν διάρροια, ναυτία, εμέτους, κοιλιακές κράμπες και πόνο που δύσκολα μπορεί να ελεγχθεί. Τα προσβεβλημένα άτομα μπορεί να πάσχουν τόσο από τη φλεγμονή του εντέρου, όσο και από τις παρενέργειες των φαρμάκων που χρησιμοποιούνται για τη νόσο. Για παράδειγμα, η καθημερινή λήψη υψηλών δόσεων κορτικοστεροειδών, που είναι απαραίτητη για τον έλεγχο των σοβαρών εκδηλώσεων της νόσου του Crohn, μπορεί να προδιαθέσει τους ασθενείς για λοιμώξεις, απώλεια αστικής μάζας (οστεοπόρωση) και κατάγματα. Στους ασθενείς με Ελκώδη Κολίτιδα, η χειρουργική εκτομή του παχέος εντέρου (κολεκτομή) μπορεί να εξαλείψει τη νόσο και τον αυξημένο κίνδυνο για καρκίνο του παχέος εντέρου. Περισσότεροι από 1 στους 500 Αμερικανούς, πάσχουν από κάποιον τύπο φλεγμονώδους νόσου του εντέρου.
Συστηματικός Ερυθηματώδης Λύκος
Οι ασθενείς, που πάσχουν από Συστηματικό Ερυθηματώδη Λύκο, συνήθως παραπονούνται για έντονη καταβολή και αρθραλγίες, ενώ εμφανίζουν εξανθήματα. Σε σοβαρές περιπτώσεις, το ανοσοποιητικό σύστημα μπορεί να προσβάλλει όργανα όπως οι νεφροί, ο εγκέφαλος ή οι πνεύμονες. Σε πολλούς ασθενείς τα συμπτώματα και οι διαταραχές που προκαλούνται από τη νόσο ελέγχονται με τα διαθέσιμα αντιφλεγμονώδη φάρμακα. Ωστόσο, αν ο ασθενής δεν παρακολουθείται στενά, οι παρενέργειες από τα φάρμακα μπορεί να είναι αρκετά σοβαρές. Ο Λύκος προσβάλλει 1 στα 2000 άτομα στην Αμερική και μάλιστα, 1 στις 250 νεαρές γυναίκες αφρικανικής καταγωγής.
Ψωρίαση
Η Ψωρίαση είναι μια διαταραχή του ανοσοποιητικού συστήματος που προσβάλλει το δέρμα και συχνά τα μάτια, τα νύχια και τις αρθρώσεις. Η ψωρίαση μπορεί να αφορά μικρές περιοχές του δέρματος ή να προσβάλλει ολόκληρο το σώμα με περιοχές κόκκινων λεπιών, που ονομάζονται πλάκες. Οι πλάκες είναι διαφόρων μεγεθών, σχημάτων και σοβαρότητας και μπορεί να είναι τόσο επώδυνες, όσο και άσχημες. βακτηριακές λοιμώξεις και πίεση ή τραυματισμός του δέρματος μπορούν να επιδεινώσουν την ψωρίαση. Η αντιμετώπιση της νόσου βασίζεται κυρίως στην τοπική αγωγή για την ανακούφιση της φλεγμονής, του κνησμού και των λεπιών. Σε πιο σοβαρές περιπτώσεις δίνονται και φάρμακα από το στόμα. Η ψωρίαση είναι συχνή και μπορεί να προσβάλλει περισσότερους από 2 στους 100 Αμερικανούς. Η ψωρίαση συχνά εμφανίζεται σε μέλη της ίδιας οικογένειας.
Σκληρόδερμα
Αυτό το αυτοάνοσο νόσημα προκαλεί πάχυνση του δέρματος και των αγγείων. Σχεδόν όλοι οι ασθενείς με Σκληρόδερμα παρουσιάζουν το φαινόμενο Raynaud, δηλαδή σπασμό των αγγείων στα δάχτυλα των χεριών και των ποδιών. Στις εκδηλώσεις του φαινομένου αυτού περιλαμβάνονται η αυξημένη ευαισθησία των δακτύλων των χεριών και των ποδιών στο κρύο, οι αλλαγές στο χρώμα του δέρματος, ο πόνος και τα συχνά έλκη στις θηλές των δακτύλων των χεριών ή των ποδιών. Στα άτομα με Σκληρόδερμα η πάχυνση του δέρματος και των αγγείων μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα την απώλεια της κινητικότητας και τη δύσπνοια ή σπανιότερα τη νεφρική, καρδιακή ή πνευμονική ανεπάρκεια. Η εκτίμηση του αριθμού των πασχόντων από οποιοδήποτε τύπο Σκληροδέρματος ποικίλλει από μελέτη σε μελέτη και κυμαίνεται μεταξύ 1 και 4 προσβεβλημένων ατόμων για κάθε 10.000 Αμερικανούς (ή το μέγιστο 1 στα 2500 άτομα).
Αυτοάνοσες Θυρεοειδοπάθειες
Η θυρεοειδίτιδα του Hashimoto και η νόσος Graves προκύπτουν από την καταστροφή ή διέγερση από το ανοσοποιητικό σύστημα του θυρεοειδούς αδένα. Τα συμπτώματα της υπολειτουργίας ή υπερλειτουργίας του θυρεοειδούς αδένα είναι μη ειδικά και μπορούν να εμφανιστούν σταδιακά ή απότομα. περιλαμβάνουν κόπωση, νευρικότητα, περιορισμένη ανοχή στο κρύο ή στη ζέστη, αδυναμία, αλλαγές στην υφή ή την πυκνότητα των μαλλιών και απώλεια ή αύξηση σωματικού βάρους. Η διάγνωση της θυρεοειδοπάθειας γίνεται εύκολα με τις κατάλληλες εργαστηριακές εξετάσεις. Τα συμπτώματα του υποθυρεοειδισμού, ελέγχονται με χάπια υποκατάστασης των θυρεοειδικών ορμονών. Ωστόσο, μπορούν να υπάρξουν επιπλοκές από την υπέρ- ή υποκατάσταση της ορμόνης. Η αντιμετώπιση τον υπερθυρεοειδισμού απαιτεί μακροχρόνια αντιθυρεοειδική φαρμακευτική αγωγή ή καταστολή της λειτουργίας του θυρεοειδούς αδένα με ραδιενεργό ιώδιο ή εγχείρηση. Και οι δυο αυτές θεραπευτικές προσεγγίσεις ενέχουν διάφορους κινδύνους και μακροχρόνιες παρενέργειες. Οι αυτοάνοσες θυρεοειδοπάθειες προσβάλλουν ως 4 στις 100 γυναίκες, και συχνά βρίσκονται σε οικογένειες όπου υπάρχουν και άλλα αυτοάνοσα νοσήματα.

Η θεραπευτική αντιμετώπιση των ασθενών με αυτοάνοσα νοσήματα περιλαμβάνει :
  1. Αντικατάσταση της υπολειμματικής ή απούσας λειτουργίας του πάσχοντας οργάνου. Αυτό αφορά κυρίως ενδοκρινείς αδένες που έχουν προσβληθεί από αυτοάνοση νόσο. 'Έτσι, στο σακχαρώδη διαβήτη τύπου Ι, όπου καταστρέφονται τα κύτταρα του παγκρέατος που παράγουν ινσουλίνη, χορηγείται η ινσουλίνη που λείπει, στην αυτοάνοση Θυρεοειδίτιδα όταν υπολειτουργεί ο θυρεοειδής αδένας χορηγείται η θυροξίνη (η ορμόνη του Θυρεοειδούς), και στη νόσο του Addison, όπου υπολειτουργούν τα επινεφρίδια, χορηγούνται οι ορμόνες των επινεφριδίων, δηλαδή κορτικοστεροειδή και αλατοκορτικοειδή.
  2. Τα συστηματικά αυτοάνοσα νοσήματα αντιμετωπίζονται επιπλέον με τη χορήγηση ενός ή περισσοτέρων ανοσοκατασταλτικών φαρμάκων. Ο γιατρός αφού εκτιμήσει το είδος και τη βαρύτητα της νόσου θα αποφασίσει το κατάλληλο θεραπευτικό σχήμα. Στόχος του είναι αφ' ενός να καταστείλει τη λανθασμένη υπερδιέγερση του ανοσολογικού συστήματος (πού χαρακτηρίζει όλα τα αυτοάνοσα νοσήματα) και έτσι να θέσει το νόσημα σε ύφεση και αφ' ετέρου να διατηρήσει όσο το δυνατόν ανέπαφη τη φυσιολογική λειτουργία του ανοσολογικού συστήματος πού είναι η άμυνα κατά των λοιμώξεων.
  3. Όλοι οι ασθενείς με αυτοάνοσα νοσήματα που θεραπεύονται με ανοσοκατασταλτικά ή ανοσοτροποποιητικά φάρμακα πρέπει κάθε χρόνο πριν την έναρξη του χειμώνα να εμβολιάζονται με αντιγριππικό και ανά πενταετία με αντιπνευμονιοκοκκικό εμβόλιο. Τονίζεται ότι οι ασθενείς αυτοί πρέπει να εμβολιάζονται. Τα εμβόλια είναι αποτελεσματικά και δεν προκαλούν έξαρση της νόσου ή άλλες επιπλοκές, περισσότερο από ότι στον γενικό πληθυσμό.
  4. Oι ασθενείς με αυτοάνοσα νοσήματα καλό είναι να συμβουλευτούν τον ιατρό τους πριν τη λήψη αντισυλληπτικών.
  5. Όλοι οι ασθενείς σε μακροχρόνια θεραπεία με κορτικοστεροειδή (πχ. κορτιζόνη, πρεδνιζολόνη) πρέπει συγχρόνως να λαμβάνουν: α) προφυλακτική θεραπεία για την οστεοπόρωση και β) φαρμακευτική προφύλαξη για φυματίωση, όταν είναι θετική η δερματική αντίδραση φυματίνης (γνωστή ως αντίδραση Mantoux). Τέλος,
  6. Η αποφυγή υπερέντασης (stress), η άσκηση και η υγιεινή διατροφή (μεσογειακή δίαιτα) είναι τόσο σημαντικά όσο και η θεραπευτική αγωγή. Μερικές μελέτες υποδεικνύουν ότι διατροφή χαμηλή σε θερμίδες, λίπος και πρωτεΐνη, πιθανά είναι ωφέλιμη στα νοσήματα αυτά. Εξάλλου, σύμφωνα με άλλες μελέτες, μεγάλες ποσότητες ω-3 λιπαρών οξέων που λαμβάνονται από ορισμένα ψάρια και φυτά, μπορεί να βοηθήσουν τη φλεγμονώδη αρθρίτιδα. Εντούτοις, υπερβολική κατανάλωση αυτών των λιπαρών οξέων, ιδιαίτερα αν λαμβάνονται σε μορφή χαπιών κι όχι με τη διατροφή, είναι δυνατό να προκαλέσει στον ασθενή γαστρική δυσφορία, διάρροια και να αυξήσει τον κίνδυνο για εγκεφαλικό επεισόδιο.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΦΥΣΗ;

    Η ΑΛΟΗ
    Επουλώνει πληγές, τραύματα και εγκαύματα γρήγορα σε ανθρώπους και ζώα. Γι’ αυτό το λόγο και χρησιμοποιείτε για την επούλωση ουλών μετά από εγχειρήσεις με επάλειψη gel αλόης αλλά και προληπτικά σε έγκυες για να μην αφήσουν σημάδια ραγάδες μετά την εγκυμοσύνη. Επίσης είναι ιδανική για την περιποίηση και την πρόληψη δημιουργίας ουλών στην ακμή. Η αλόη σταματάει την ουλίτιδα μέσα σε 1 εβδομάδα, όταν χρησιμοποιείτε σε οδοντόκρεμα, διορθώνει προβλήματα στα ούλα και προλαμβάνει της ασθένεια περιοδοντίτιδα ειδικά με οδοντόκρεμα που εκτός από αλόη περιέχει και πρόπολη.
    Έχει αντιαλλεργιογόνο δράση βοηθώντας τον οργανισμό να απορροφά καλύτερα τις ουσίες που μας προκαλούν αλλεργίες. Επίσης η αλόη είναι υποαλλεργική για το 99,999% των ανθρώπων. Η αλόη βελτιώνει το άσθμα μετά από συνεχή λήψη 6 μηνών αν και τα αποτελέσματα αρχίζουν να φαίνονται ακόμα και από τον πρώτο μήνα με αντίστοιχη μείωση των εισπνεόμενων φαρμάκων.
    Έχει ευεργετική δράση στο έντερο. Θαυματουργή στην κολίτιδα και τη δυσκοιλιότηταφουσκώματα και μυκητιάσεις. Για προχωρημένη δυσκοιλιότητα διαλύστε 300 ml χυμού αλόης σε περίπου ένα λίτρο νερό και πιείτε το ανά διαστήματα μέσα σε μια ημέρα και για 3 ημέρες τουλάχιστο.
    Είναι η καλύτερη φίλη των φαρμάκων. Βοηθάει τα φάρμακα να λειτουργήσουν καλύτερα και δεν έχει καμία παρενέργεια ούτε αλληλεπιδράσεις με αυτά.
    Μειώνει το ζάχαρο στους διαβητικούς. Ειδικά στον γεροντικό διαβήτη (τύπου ΙΙ) τα αποτελέσματα είναι θαυματουργά και φαίνονται σε 20 ημέρες εώς 2 μήνες. Σε αυτή την περίπτωση ξεκινάτε την αλόη μαζί με τα φάρμακα αλλά όσο το ζάχαρο κατεβαίνει σε συνεννόηση με το γιατρό σας μειώνετε σταδιακά τα φάρμακα.
    Μειώνει την χοληστερίνη και τα τριγλυκερίδια μέσα σε λίγες εβδομάδες χρήσης του χυμού. Επίσης μειώνει την πίεση σε περίπτωση υπέρτασης.
    Σταματάει την τριχόπτωση που προέρχεται από άγχος με το σαμπουάν αλόης και το ειδικό σπρέι αλόης με βότανα σαν μάσκα που δεν ξεβγάζεται.
    Θεραπεύει το έλκος στομάχου και τις γαστροπεπτικές διαταραχές ακόμα και χωρίς τη χρήση φαρμάκων. Προστατεύει το στομάχι από φάρμακα που το επιβαρύνουν και βοηθάει τη χώνεψη. Ηρεμεί ξινίλες, ρεψίματα και διάφορες διαταραχές. Επίσης σταματά την γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση.
    Ο χυμός της Αλόης μπορεί να πίνεται καθημερινά και ισόβια σε μικρές ποσότητες 60- 100ml καθημερινά σε 2 ή 3 δόσεις. Στις μισές ποσότητες είναι ο ιδανικός χυμός για τα παιδιά. Μπορεί να διαλυθεί σε νερό ή χυμό ή χλιαρό τσάι.
    Η αλόη σκοτώνει το μύκητα που δημιουργεί την κολπίτιδα στα γυναικεία γεννητικά όργανα. Επίσης είναι ευεργετική στιςουρολοιμώξεις ακόμα και αν αυτές είναι χρόνιες.
    Είναι ο απόλυτος σύμμαχος στην καθημερινή υγιεινή των ευαίσθητων περιοχών.
    Ο χυμός της αλόης πρέπει να καταναλώνεται συστηματικά από τους καπνιστές. Είναι απαραίτητη η χρήσηAloe Vera Leaf της σε αυτή την περίπτωση. Βοηθάει τον οργανισμό μέσα από τα τριχοειδή να καθαρίσει τα εκατοντάδες δηλητήρια που κολλάνε στους πνεύμονες και πρέπει να απομακρυνθούν άμεσα από τον οργανισμό. Προλαμβάνει τις καρκινογενέσεις που δημιουργούνται στον οργανισμό από τις ουσίες του τσιγάρου όπως η φορμαλδεΰδη, το βενζόλιο και το μονοξείδιο του άνθρακα.
    Ο χυμός της αλόης χρησιμοποιείται παραδοσιακά για τη θεραπεία των αιμορροΐδων και του πόνου ή του κνησμού που αυτές δημιουργούν.
    Με τη χρήση του χυμού, του σπρέι άμεσης δράσης και της κρέμας με πρόπολη θεραπεύονται διάφορες δερματοπάθειες όπως δερματίτιδαέκζεμα ή ψωρίαση. Ειδικά για την ψωρίαση η Αλόη αποτελεί μία από τις πιο σίγουρες θεραπείες. Υποχωρεί μέχρι και 95% μέσα σε 2 -8 μήνες. Τα αποτελέσματα όμως φαίνονται από το πρώτο 20ήμερο.
    Μέσα από αυτή τη δράση της η αλόη θεραπεύει όλα τα αυτοάνοσα νοσήματα. Είναι ασθένειες που τις δημιουργεί ο ίδιος ο οργανισμός λόγω δυσλειτουργίας του ανοσοποιητικού.
    Ο χυμός αλόης είναι άριστος σύμμαχος κατά τη διάρκεια μικρής ή μακράς δίαιτας, παρέχει πολύ σημαντικά ζωτικά συστατικά και βοηθάει τον μεταβολισμό.
    Μελέτη του 1997 από το πανεπιστήμιο του Texas δείχνει ότι η αλόη μακραίνει τη ζωή και μικραίνει τη συχνότητα ασθενειών.
    Ο χυμός της αλόης πίνεται προληπτικά ακόμα και αν δεν υπάρχει κάποια ασθένεια. 2-3 φορές τη μέρα από 30 ml είναι αρκετά για να ζήσετε τις ιδιαίτερες ιδιότητες της.
    Η αλόη είναι μια σημαντική ελπίδα για το μέλλον, σε εποχές που θα έρθουν και επιδημίες που θα λάβουν χώρα και τα κλασικά φάρμακα θα αποτύχουν.


Παρασκευή, 11 Ιανουαρίου 2013

Tα εμβόλια προκαλούν βλάβη στην υγεία


Έχετε ποτέ αναρωτηθεί τι υπάρχει πραγματικά μέσα στα εμβόλια; 


Σύμφωνα με το Αμερικανικό Κέντρο Ελέγχου Νόσων προσθέτων ουσιών στα εμβόλια, όλα τα ακόλουθα συστατικά χρησιμοποιούνται συνήθως ως πρόσθετα εμβολίων: 

. Αλουμινίο - Ένα ελαφρύ μέταλλο που προκαλεί άνοια και νόσο του Αλτσχάιμερ. Ποτέ δεν θα πρέπει να εγχυθείτε την ένεση με αλουμίνιο.

. Αντιβιοτικά - Χημικές ουσίες που προάγουν μικρόβια , τα οποία είναι θανατηφόρα ανθεκτικά στα αντιβιοτικά στελεχών βακτηρίων που σκοτώνει δεκάδες χιλιάδες Αμερικανούς κάθε χρόνο.
. Φορμαλδεΰδη - Μια χημική ουσία παστώματος που χρησιμοποιείται για να συντηρήσει τα πτώματα. Είναι εξαιρετικά τοξική για το νευρικό σύστημα, προκαλώντας τύφλωση, εγκεφαλική βλάβη και επιληπτικές κρίσεις. Το αμερικανικό υπουργείο Υγείας και Ανθρωπίνων Υπηρεσιών παραδέχεται ανοιχτά ότι η φορμαλδεΰδη προκαλεί καρκίνο. Μπορείτε να το δείτε αυτό και οι ίδιοι στόν Εθνικό ιστοχώρο Προγράμματος Τοξικολογίας, που χαρακτηρίζει τη 12η Έκθεση της για τις καρκινογόνες ουσίες . Εκεί, το ενημερωτικό δελτίο φορμαλδεΰδης παραλείπει εντελώς να αναφέρει την φορμαλδεΰδη στα εμβόλια. Αυτό είναι το "βρώμικο μικρό μυστικό" της κυβέρνησης και της βιομηχανίας εμβολίων. Δηλώνει εντούτοις ότι "... η φορμαλδεΰδη προκαλεί μυελοειδή λευχαιμία, καθώς και σπάνιες μορφές καρκίνου όπως της ρινικής κοιλότητας, και ρινοφαρυγγικό καρκίνο." 
. όξινο γλουταμινικό νάτριο (MSG) - Μια νευροτοξική χημική ουσία που ονομάζεται "εξωτοξίνη." Προκαλεί τους νευρώνες του εγκεφάλου να είναι υπερβολικά ερεθισμένοι, σε σημείο θανάτου. Το MSG είναι τοξικό ακόμη και όταν καταναλώνεται σε τρόφιμα, το οποίο προκαλεί ημικρανίες και ζημιά στο ενδοκρινικό σύστημα. Ποτέ δεν πρέπει να εγχύσετε MSG στο σώμα σας.
. Θιμεροσάλ - Μια ένωση απο μεθυλικό υδράργυρο που προκαλεί σοβαρή, η και μόνιμη βλάβη του νευρικού συστήματος. Ο υδράργυρος είναι ιδιαίτερα τοξικός για τον εγκέφαλο. Ποτέ δεν πρέπει να αγγίξετε, να καταπιείτε ή να εγχύσετε τον υδράργυρο σε οποιαδήποτε δόση. Δεν υπάρχει καμία ασφαλής δόση υδραργύρου! Οι γιατροί και οι προωθητές εμβολίων, σας λένε ψέματα ότι δεν υπάρχει υδράργυρος στα εμβόλια. 
Ακόμα και το CDC παραδέχεται ότι τα εμβόλια περιέχουν ακόμα υδράργυρο (thimerosal). Επιπλέον, τα Εθνικά Προγράμματα Τοξικολογίας παραδέχονται σε δικά τους έγγραφα ότι: ". ... παράγουν μικρές αλλά μετρήσιμες αυξήσεις στα επίπεδα του υδραργύρου στο αίμα" 

. Εμβολιασμοί . το "Thimerosal βρέθηκε να διασχίζει τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό και τον πλακούντα.

. Οι "... κίνδυνοι του θιμεροσάλ περιλαμβάνουν νευροτοξικότητα και νεφροτοξικότητα. " (Αυτό σημαίνει την τοξικότητα του εγκεφάλου και των νεφρών.)

. «... παρόμοια τοξικολογικά χαρακτηριστικά μεταξύ εθυλυδραργύρου και μεθυλυδραργύρου, αυξάνουν την πιθανότητα ότι η νευροτοξικότητα μπορεί επίσης να εμφανιστεί σε χαμηλές δόσεις thimerosal." 

. "... δεν υπάρχουν υφιστάμενες κατευθυντήριες γραμμές για την ασφαλή έκθεση σε εθυλυδράργυρο, ο μεταβολίτης του thimerosal. " 

. "... η αξιολόγηση καθόρισε ότι η χρήση του θιμεροσάλ σαν συντηρητικό σε εμβόλια μπορεί να οδηγήσει στην πρόσληψη υδραργύρου κατά τη διάρκεια των πρώτων έξι μηνών της ζωής που υπερέβησαν τις συνιστώμενες κατευθυντήριες οδηγίες από την Υπηρεσία Περιβαλλοντικής Προστασίας ( EPA) ... " ... 

. "Στις ΗΠΑ, το thimerosal εξακολουθεί να υφίσταται ως συντηρητικό σε ορισμένα εμβόλια που χορηγούνται σε μικρά παιδιά, καθώς και ορισμένα βιολογικά προϊόντα που συστήνονται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Το Thimerosal παραμένει ένα συντηρητικό σε ορισμένα εμβόλια που χορηγούνται σε εφήβους και ενήλικες. Επιπλέον, το thimerosal εξακολουθεί να χρησιμοποιείται διεθνώς ως συντηρητικό του εμβολίου. 

Η έκθεση πηγαίνει έπειτα να μας πει ότι η FDA σε μελέτες thimerosal διαπίστωσαν ότι με κάποιο τρόπο είναι απολύτως ασφαλής. Αναφέρει επίσης ότι οι κατασκεαστές εμβολίων "εργάζονται" για να αφαιρέσουν το thimerosal από τα εμβόλια, αλλά στην πραγματικότητα κατασκευάζεται ακόμα στα εμβόλια. 

Επί τη ευκαιρία, αυτή η έκθεση αποκαλύπτει επίσης ότι η FDA απαιτεί συντηρητικά όπως το thimerosal μόνο στις λεγόμενες «πολλαπλές δόσης σε "εμβόλια - φιαλίδια που περιέχουν περισσότερες από μία δόση εμβολίου. Οι φαρμακευτικές εταιρείες θα μπορούσαν, αν ήθελαν να παράγουν "καθαρά" εφάπαξ δόση εμβολίων χωρίς υδράργυρο / thimerosal. 
Αλλά τα επιλέγουν επειδή είναι πιο κερδοφόρα τα προϊόντα που περιέχουν υδράργυρο πολλαπλών δόσεων εμβολίων. Δεδομένου ότι η έκθεση παραδέχεται, ότι τα «Συντηρητικά δεν απαιτούται για προϊόντα που διατυπώνονται σε μονής δόσης φιαλίδια. Τα φιαλίδια πολλαπλών δόσεων προτιμώνται από ορισμένους γιατρούς και κλινικές υγείας, επειδή είναι συχνά λιγότερο ακριβά ανά δόση εμβολίου και απαιτούν λιγότερο αποθηκευτικό χώρο." Έτσι, ο λόγος για τον οποίο το παιδί σας εγχέεται την ένεση με το εμβόλιο, συνοψίζεται στα γραφεία της υγειονομικής περίθαλψης για να κάνουν περισσότερα χρήματα και εξοικονόμηση χώρου αποθήκευσης!

«Ο υδράργυρος στα εμβόλια είναι μια θεωρία συνωμοσίας!
Έχουμε ενημερωθεί από πολλούς «σκεπτικιστές» και γιατρούς, ότι δεν υπάρχει ενα τέτοιο πράγμα όπως ο υδράργυρος στα εμβόλια, καθώς και ότι μια τέτοια πρόταση, δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια «άγρια θεωρία συνωμοσίας». 
Αυτό μας δείχνει ακριβώς το πόσο άγνοια έχουν όλοι οι σκεπτικιστές, οι γιατροί, και οι επαγγελματίες της υγείας.
Δεν έχουν καμία ιδέα για το τι υπάρχει στα εμβόλια που σερβίρουν στους ανθρώπους.
Το μόνο που έχουν να κάνουν είναι να επισκεφτούν την ιστοσελίδα πρόσθετων ουσιών εμβολίων, η οποία παραδέχεται ανοιχτά αυτές τις χημικές ουσίες που χρησιμοποιούνται στα εμβόλια τώρα!
Δεν είναι μια θεωρία συνωμοσίας! Είναι το καθεστώς της σύγχρονης παραγωγής εμβολίων.
Και στην περίπτωση που το CDC αφαιρέσει αυτή τη σελίδα, εδώ είναι ένα στιγμιότυπο οθόνης, που λήφθηκε στις 22 Οκτωβρίου του 2012, που δείχνει τι ακριβώς ήταν στη σελίδα πρόσθετων ουσιών εμβολίων CDC:

Νιώθετε πονοκέφαλο μετά από ένα εμβόλιο; Αυτή είναι η αίσθηση των χημικών ουσιών που τρώνε τον εγκέφαλο σας.
Τώρα, σκεφτείτε το εξής: Η πιο συχνή ανεπιθύμητη ενέργεια της ένεσης του εμβολίου είναι ένας πονοκέφαλος. Το CDC παραδέχεται ότι πάνω από το 30 % των ασθενών στους οποίους εγχύονται εμβόλια, βιώνουν πονοκεφάλους ή ημικρανίες.
Τι θα μπορούσε ενδεχομένως να υπάρχει μέσα στα εμβόλια που θα μπορούσε να προκαλέσει πονοκεφάλους, ημικρανίες και εγκεφαλικές βλάβες ! 

Ακόμα κι αν πιστεύουν στην θεωρία των εμβολίων ως ένα χρήσιμο τρόπο για να εκπαιδεύσουν το ανοσοποιητικό σύστημα να αναγνωρίζει τους παθογόνους παράγοντες, γιατί κάποιος - ειδικά ένας γιατρός - νομίζει ότι είναι εντάξει το να εγχύσει στα ανθρώπινα όντα υδράργυρο, MSG, φορμαλδεΰδη, και αλουμίνιο; Το επιχείρημα των προωθητών εμβολίου είναι ότι το κάθε εμβόλιο περιέχει μόνο μια μικρή δόση αυτών των εξαιρετικά τοξικών ουσιών, και επομένως δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα. Αλλά αυτό το επιχείρημα κάνει ένα μοιραίο λάθος: 

Τα παιδιά στην Αμερική λαμβάνουν πάνω από είκοσι εμβόλια μέχρι να γίνουν έξι ετών ! Ποιο είναι η αθροιστική επίδραση όλων αυτών των εμβολίων, σύν τον υδράργυρο από τα οδοντικά σφραγίσματα και τις διαιτητικές πηγές; Ποια είναι η επίδραση του εγχθμένου υδραργύρου σε ενα άνοσο κατασταλμένο παιδί που ζει σε μια κατάσταση χρόνιας διατροφικής ανεπάρκειας; 

Οι επιστήμονες δεν ξέρουν την απάντηση, γιατί τέτοιες μελέτες δεν έχουν πραγματοποιηθεί ποτέ. Έτσι, προσποιούνται ότι τίποτα κακό δεν θα συμβεί και θα πιέζουν όλο για περισσότερα εμβόλια σε βρέφη, παιδιά, ακόμη και τις μέλλουσες μητέρες. Θα παίζουμε ρώσικη ρουλέτα με τα παιδιά μας, με άλλα λόγια, κάθε ένεση θα μπορούσε να προκαλέσει μια κρίση, κώμα, θάνατο, ή αυτισμό.



Γιατί η βιομηχανία δεν προσφέρει"καθαρά" εμβόλια ελεύθερα από όλα τα τοξικά πρόσθετα;

Αν τα εμβόλια υποτίθεται ότι είναι για το καλό σας, γιατί περιέχουν τόσα πολλά πρόσθετα που είναι βλαβερά για σας; 

Δεν θα θέλατε να φάτε υδράργυρο στα ψάρια σας. Δεν θα θέλατε MSG στο σάντουιτς σας, και σίγουρα δεν θα θέλατε φορμαλδεΰδη στη σόδα σας. 
Γιατί, λοιπόν, θα επιτρέψετε στον εαυτό σας να εγχυθεί με αυτές τις θανατηφόρες ουσίες;
 Και εξίσου σημαντικό, γιατί οι βιομηχανίες εμβολίων δεν προσφέρουν ΚΑΘΑΡΑ εμβόλια; 
Χωρίς πρόσθετες ουσίες που καταστρέφουν τον εγκέφαλο; 
Σκεφτείτε το: 

Όταν αγοράζετε τρόφιμα για την υγεία, θέλετε σε εκείνα τα τρόφιμα να μην υπάρχει υδράργυρος, MSG, αλουμίνιο και σίγουρα όχι φορμαλδεΰδη. 


Δεν υπάρχει λογικός άνθρωπος που θα φάει εν γνώση του αυτά τα νευροτοξικά δηλητήρια. 

Και όμως, οι ίδιοι αυτοί άνθρωποι κυριολεκτικά εγχύουν εκείνα τα ίδια ακριβώς δηλητήρια που καταστρέφουν τον εγκέφαλο, με την αιτιολογία ότι, κατά κάποιο τρόπο, «Αυτή η ένεση είναι καλό για μένα!" παράλογα, η βιομηχανία εμβολίων λέει ότι αυτά τα τοξικά συστατικά σκόπιμα προστίθενται στα εμβόλια για να κάνουν την εργασία τους καλύτερα! Ναι, αυτός είναι ο λόγος:


 Επιμένουν ότι ο υδράργυρος κάνει τα εμβόλια να λειτουργούν καλύτερα. Κάντε κλικ εδώ για να δείτε μια έκθεση ειδήσεων και βίντεο που πραγματικά υποστηρίζουν ότι ο υδράργυρος κάνει τα εμβόλια να λειτουργούν καλύτερα, χορηγόντας τα στα παιδιά "βελτιώνουν την συμπεριφορά και την πνευματική τους απόδοση.

Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης ισχυρίζονται κυριολεκτικά ότι ο υδράργυρος είναι καλός για τα μωρά. Οι βιταμίνες μπορεί να σας σκοτώσουν, λένε, αλλά ο υδράργυρος είναι καλός για σας!


Νόμιζα ότι η θεωρία πίσω από τα εμβόλια ήταν ότι οι εξασθενημένοι ιοί θα έδιναν στο ανοσοποιητικό σύστημα μια πρόβα έτσι ώστε στην πταγματικότητα θα ενίσχυαν τα αντισώματα.
Πού χωράνε ο υδράργυρος, η φορμαλδεΰδη και ή MSG σε αυτή τη θεωρία; Μήπως το σώμα σας θα επωφεληθεί καθ 'οιονδήποτε τρόπο από την έκθεση σε φορμαλδεΰδη; Φυσικά όχι. Η ίδια η ιδέα είναι γελοία. Οπότε αυτά τα πράγματα είναι καθαρά για τα εμβόλια; Σας προκαλώ να προσπαθήσουμε να βρούμε ένα. Απλά δεν υπάρχουν για τον πληθυσμό στο σύνολο του. Σχεδόν όλα τα εμβόλια για τις μάζες διατυπώνονται σκόπιμα με νευροτοξικές χημικές ουσίες που δεν έχουν απολύτως τίποτα να κάνουν με την επιστήμη των εμβολιασμών, αλλά έχουν να κάνουν με τον αυτισμό, τη νόσο του Αλτσχάιμερ, πρώιμη εμφάνιση άνοιας , καταστολή του ανοσοποιητικού, και την μαζική λειτουργία του εγκεφάλου.

Τα εμβόλια είναι σχεδιασμένα με χημικά πρόσθετα για να δηλητηριάζουν τον πληθυσμό, και όχι για την προστασία του πληθυσμού
Αυτός είναι ο πραγματικός σκοπός των εμβολίων: να μήν «προστατεύσει τα παιδιά" με κανενός είδους ασυλία, και να εισφέρει στις μάζες ένα τοξικό κοκτέιλ χημικών ουσιών που προκαλούν βλάβες στον εγκέφαλο και υπογονιμότητα: ο υδράργυρος, MSG, η φορμαλδεΰδη και το αλουμίνιο.
Η ουσία είναι ο πληθυσμός να παραμένει άλαλος, έτσι ώστε κανείς να μην έχει το μυαλό να ξυπνήσει και να αρχίσει να σκέφτεται για τον εαυτό του.

Πηγή: atheatignosi.gr

Δευτέρα, 7 Ιανουαρίου 2013

Υψηλά κέρδη από την καλλιέργεια της αλόης!



Η Αλόη βέρα, θεωρείται το «βότανο της αθανασίας» και όχι άδικα, αν λάβουμε υπόψιν τα σημαντικά συστατικά που περιέχουν τα φύλλα της και τις θεραπευτικές της ιδιότητες. Παράλληλα, η καλλιέργεια της αλόης είναι και μία μεγάλη επαγγελματική ευκαιρία για τους Έλληνες παραγωγούς, αφού το τζελ αλόης έχει τεράστια ζήτηση, αλλά μικρή εγχώρια παραγωγή.
Όπως αναφέρει η εφημερίδα Έθνος, στο ένθετο «επαγγελματικές ευκαιρίες», ένα φυτό αλόη βέρα μπορεί να αποδώσει στον παραγωγό εως και 12 κιλά τζελ το χρόνο, το οποίο μεταφράζεται σε 100 ευρώ περίπου σε ετήσια βάση, ενώ η φροντίδα της καλλιέργειας είναι εύκολη και οικονομική.
Η αλόη χρειάζεται πολύ ήλιο και ελάχιστο πότισμα (4 με 6 φορές το χρόνο), γι' αυτό καλό είναι να φυτευτεί σε μέρος ξερό και αμμώδες, που το βλέπει ο ήλιος τις περισσότερες ώρες της ημέρας, ενώ θα πρέπει να είναι προστατευμένη από την παγωνιά, γιατί δεδομένου ότι το φυτό αποτελείται κατά 95% από νερό, η παγωνιά το καταστρέφει.
Τα φυτά της αλόης έχουν επιφανειακό ριζικό σύστημα το οποίο αναπτύσσεται σε πλάτος, γι' αυτό για την καλλιέργειά του δεν χρειάζεται όργωμα βαθύτερο από τα 30 εκατοστά, ενώ τα νέα φυτά μπορούν να φυτευτούν όλο το χρόνο, εκτός από το χειμώνα. (Νοέμβρη με Φλεβάρη)
Ένα ώριμο φυτό μπορεί να φτάσει σε ύψος μέχρι και τα 7,5 μέτρα και μπορεί οπτικά να μοιάζει με μικρό κάκτο, αλλά ανήκει στην οικογένεια των κρινοειδών, όπως το κρεμμύδι και το σπαράγγι. Στην επιφάνεια του φυτού, αναπτύσσεται ο μύκητας Arbascular Myccorrhiza (δενδρόμορφη μυκκόριζα) ο οποίος βοηθά στην εξαγωγή καλίου και άλλων θρεπτικών στοιχείων από το έδαφος.
Συγκεκριμένα η αλόη περιέχει περισσότερα από 150 συστατικά όπως λιγνίτη, σαπωνίνες, βιταμίνες, ασβέστιο, μεταλλικά στοιχεία (σίδηρο, χαλκό, ψευδάργυρο) αμινοξέα, ένζυμα, στερόλες, λεκτίνες, πολυσακχαρίτες και βιταμίνες Α,C και Ε
Δεν είναι τυχαίο λοιπόν που οι θεραπευτικές της ιδιότητες ήταν γνωστές ήδη από την αρχαιότητα, ενώ ο Χριστόφορος Κολόμβος την κατατάσσει στα τέσσερα απαραίτητα φυτά για την καλή υγεία του ανθρώπου (σιτάρι, άμπελος, ελιά, αλόη βέρα)


Πηγή: http://www.iefimerida.gr/node/84606#ixzz2HJb6m5j2